Fatma Akgul

            Şimdi kıytırıktan bir yazı okuyacaksınız çünkü eğer yazı girmezsem blog sitem off.(Okumazsanız da okumayın .Bunu okuyorsanız zaten okumuşsunuzdur:))

          Bilen bilir ,ben mp3 üme ne kadar düşkünüm.Eğer evde unutmuşsam geç kalmayı göze alıp yarı yoldan dönebilirim.Gerçi 3 yılda 2 kere unuttum:))Ama son günlerde hainlik ediyor.Kulaklık çıkışından cızırtılar geliyor,sesler kesiliyor.Onu tamire yollamayı hiç sevmiyorum.Günlerce orda kalabiliyor çünkü.

         Gitti geldi tamirden,düzelmiş görünüyor.Keyifle açtım ama o ne?Benim dosyalarım yok!Servis hepsini silmiş ve kendi dosyasını yüklemiş.Sanki sınırlarıma girilmiş gibi hissettim.Kızılca kıyamet koptu.Hemen servisi aradım.Sekreter iknaya çalışıyor.Her gelen cihaza yapıyorlarmış bunu,sıfırlıyorlarmış ama beni durdurmak mümkün mü,öyle kızgınım ki…Kız da haddini bilmiyor,kraldan çok kralcı.Nefret ederim böylelerinden.”Çabuk bana ustayı bağlayın diyorum.” Usta çok sakin,çok terbiyeli:

       _Fatma hanım bizim pc ler çökmesin diye bunu yapıyoruz ve bizdeki dosyalardan herhangi birini yükleyip ölçümleri yapıyoruz.Yoksa kendi sevdiğimiz parçaları yüklemek gibi bir durum olamaz .

diyor.Ön yargılı davranmışım.sinirim geçiyor.

         Amaaa 1 hafta sonra benim alet yine arızalarda.Offf!!Yine serviste.Günlerce kalıyor orda.Defalarca telefon ediyorum .Artık sabrım taşıyor ve sesim yükseliyor(sanırım daha önce de yüksekti:))kıyametleri koparıyorum yine ,nasıl bu kadar uzun süre cihazımı alıkoyarsınız!Beni birine bağlıyorlar,benim cihazı tamir edene…Kürşat bey.

        Ben o kızgınlıkla konuşurken bir anda sekretere bağlanıyorum.Kızıyorum zaten bu kadına!Konuşmasına izin vermiyorum.”Çabuk beni Kürşat beye bağlayın.” diyorum.Bağlanıyorum ve otoriter buz gibi bir sesle :

       _Usta siz misiniz yoksa o kadın mı?

      _Ben usta değilim efendim,teknisyenim.

Soruyu yineliyorum:

      _Teknisyen siz misiniz yoksa o kadın mı?

     _Benim efendim.

     _O zaman sizinle konuşurken neden ona aktardınız?

     -O ,halkla ilişkiler efendim.

     _Ben halkla ilişkiler istemiyorum.Bana ,cihazıma ne yaptığınızı en iyi siz anlatabilirsiniz.

Günlerdir cihazı test ettiklerini,hatta servisteki diğer elemenların da dinlediğini ama birşeye rastlamadıklarını söylüyor.Hem bu sefer dosyalarımı silmediklerini çünkü benim için çok önemli olduğunu bildiklerini,virüs kontrolünden geçirdiklerini anlatıyor.Benim bağırtılarıma karşın o kadar sakin ki kızma lüksümü elinimden alıyor.

      20 günün sonunda geliyor cihaz .Hemen kontrol ediyorum.Başka bir dosya eklemişler fazladan.Benim parçalara tahammül edememişler belli.))Silmiyorum hemen.

        Bugün sahile yürüyüşe inerken şöyle bir göz gezdireyim dedim.Dosyanın adı, türkü…

       İlk parça karam ,sanat müziğinden türkü.ı-ıh bana uymadı.

       İkinci parça,ahırım sensin.Yoookkk,sabah sabah ağlayamam.

      Üçüncü parça,anlamazsın.Hmmm,ıssız adam.Kadın öldükten sonra daha çok tanındı.

     Bu arada sahili buldum ben ve yürüyorum .Bir köpek yaklaşıyor bana ve ben her zamanki gibi ellerimi kaldırıyorum.Sanki ellerimi ısıracaklar.Üzerime tırmanıyor.Korkuyla” Hayır” diye bağırıyorum. Kulağımda Babutsa” Yanayım yanayım,ateşlerde yanayım” diyor.Tak tak darbukanın sesi patlıyor.Benimse kalbim küt küt…Daral geldi.

       Sıradan geçiriyorum parçaları.Aaaaa! Orhan Gencebay.Batsın bu dünya diyor.Yok batmasın ,dünya güzel.(Şimdi buradan küresel ısınmaya geçmicem korkmayın ama bi ara Greenpeace’ e faal üye olmayı denicem.Bu fikir kafamda,onları boğazın halatlarına tırmandıklarını gördüğüm sırada gelişmişti.)

      Neyse artık yeter ,kendi parçalarıma geçecem.Beyonce,Sweet Dreams.Ohh! söyle kız! Kulaklarım şenlensin.

      Saat kaç acaba? Ne kol saatimi almışım ne de telefonumu.Dur mp3 ün saatine bakayım.orda dijital bir saat yanar söner.Hayır yok! Görünmüyor! Ne yaptınız benim cihazıma? Of ya of! Yine mi tamirci?